سوخته بال

بَدَه ... بَدبَد ... چه امیدی ؟ چه ایمانی ؟

کَرَک جان ! خوب می خوانی

من این آواز پاکت را درین غمگین خراب آباد

چو بوی بالهای سوخته ات پرواز خواهم داد

گرت دستی دهد با خویش در دنجی فراهم باش

بخوان آواز تلخت را ، ولیکن دل به غم مسپار

کَرَک جان ! بنده ی دم باش

  ره هر پیک و پیغام و خبر بسته ست

نه تنها بال و پر ، بال نظر بسته ست

قفس تنگ است و در بسته ست

بده ... بد بد ... دروغین بود هم لبخند و هم سوگند

دروغین است هر سوگند و هر لبخند

و حتی دلنشین آواز ِجفت تشنه ی پیوند

من این غمگین سرودت را

هم آواز پرستوهای آه خویشتن پرواز خواهم داد

به شهر آواز خواهم داد

بده ... بدبد ... چه پیوندی ؟ چه پیمانی ؟

کَرَک جان ! خوب می خوانی

خوشا با خود نشستن ، نرم نرمک اشکی افشاندن

زدن پیمانه ای - دور از گرانان - هر شبی کنج شبستانی

 

واژه نامه :

کَرَک = بلدرچین ؛ بَدبَده

«بلدرچین» واژه‌ای در اصل ترکی و اصلی‌ترین نام این پرنده است. واژهٔ «کَرَک» به‌ویژه در گویش هراتی و گویش‌های زبان کردی، واژهٔ «بدبده» در فارسی جدید به‌ویژه در گویش کرمانی ، واژهٔ«وَرْتِج/وَرْتیج/وَرْدیج» در فارسی کلاسیک و در برخی مناطق مازندران، گیلان و سمنان «وَرده» از نام‌های دیگر این پرنده است. در زبان گیلکی نیز آن را «وُشُم/وُشوم» می‌نامند و سومین پادشاه زیاری را به جهت علاقه‌اش به شکار بلدرچین وشمگیر می‌نامیدند.

گَرَت دستی دهد = اگر برایت امکان پذیر است...

نرم نرمک = به آهستگی

گرانان = آدم های مغرور و متکبر

دروغین است هر سوگند و هر لبخندو حتی دلنشین آواز ِجفت تشنه ی پیوند = یکی از شیوه های شکار ِبلدرچین ، تقلید صدای این پرنده است. ای بلدرچین آگاه باش که این صدای جفت تو نیست بلکه صدای تقلید شکارچی تو ست.

شاعر : مهدی اخوان ثالث (م.امید)

آهنگ شعر فوق را با صدای سینا سرلک از اینجا دانلود ( پیوند 1 ، پیوند 2 ) کنید

/ 0 نظر / 9 بازدید